Żeleźniak (Masyw Śnieżnika)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Żeleźniak od północnego wschodu | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość |
591[1] m n.p.m. |
Położenie na mapie Sudetów ![]() | |
![]() |
Żeleźniak (niem. Eisenberg, 591 m n.p.m.) – szczyt w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnich, w Masywie Śnieżnika, w Krowiarkach.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Wzniesienie, położone w Sudetach Wschodnich, w północno-zachodnim ramieniu Masywu Śnieżnika, w północno-zachodniej części Krowiarek, w środkowej części masywu Żelaznych Gór, których jest najwyższą kulminacją[1]. Odchodzą od niego 3 grzbiety. Są to: zachodni ze wzniesieniem o kocie) 544 m n.p.m., gdzie się rozwidla: krótsza odnoga biegnie na zachód do Krzyżowej (508 m n.p.m.) a dłuższa na północ ze szczytami Golina (544 m n.p.m.) i Ostróg (504 m n.p.m.), wschodni, biegnący do Kamiennika (591 m n.p.m.) i południowy z kotami 504 i 485 m n.p.m., należący już do Wysoczyzny Idzikowa w Rowie Górnej Nysy.
Budowa geologiczna
[edytuj | edytuj kod]Szczyt zbudowany jest ze skał metamorficznych[1], należących do metamorfiku Lądka i Śnieżnika i powstałych w neoproterozoiku lub starszym starszym paleozoiku, przede wszystkim z łupków łyszczykowych, niewielkie fragmenty utworzone są z łupków łyszczykowych z granatami, wapieni krystalicznych (marmurów kalcytowych i dolomitowych), amfibolitów serii strońskiej.
Został on wypiętrzony, wraz z całymi Sudetami w trzeciorzędzie, w czasie orogenezy alpejskiej. Wtedy też się rozpoczęła jego denudacja pod wpływem czynników erozji. Na grzbiecie występują pojedyncze skałki wapienne.
Górnictwo
[edytuj | edytuj kod]W rejonie Żeleźniaka eksploatowano rudy żelaza, które przetapiano pod Żeleźniakiem i w Starym Waliszowie[1].
Roślinność
[edytuj | edytuj kod]Grzbiet z południowymi zboczami oraz fragmenty północnych grzbietów porośnięte są lasami bukowymi, mieszanymi oraz świerkowymi regla dolnego, zbocza północno-wschodnie zajmują pola uprawne[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 373. ISBN 83-7005-341-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, ISBN 83-7005-341-6
- Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Krowiarki. Skala 1:40000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. ISBN 83-911777-1-8